در سال‌های اخیر، دیپلماسی ورزشی به طور فزاینده‌ای توسط دولت‌ها در سراسر جهان به عنوان ابزاری موثر برای تقویت روابط دیپلماتیک و ایجاد پل بین فرهنگ‌ها شناخته شده است، لذا هدف از انجام این پژوهش شناسایی شاخص‌های دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران در مجامع بین‌المللی می‌باشد. در  پژوهش حاضر با بکارگیری رویکرد مرور سیستماتیک و فراترکیب کیفی، به تحلیل نتایج و یافته‌های پژوهشگران قبلی پرداخته و با انجام گام‌های هفت‌گانه روش ساندلوسکی و باروسو (2007)، یافته‌های پژوهش شناسایی و دسته‌بندی شده است. به منظور سنجش پایایی و کنترل کیفیت پژوهش از روش کاپا استفاده شد. ضریب کاپا محاسبه شده بوسیله نرم افزار SPSS26 برابر با 76/0 بوده که در سطح توافق مناسبی دارد. براساس کدگذاری سه مرحله‌ای در نرم افزار MAXQDA2020 این عوامل را در 15 مفهوم فراگیر به نام‌های رویدادهای ورزشی، وجهه بین‌المللی، مراکز علمی، فناوری اطلاعات و ارتباطات، زیرساخت‌ها و موقعیت ملی، رونق اقتصادی، قدرت ملی، آداب و رسوم ملت، تصویرسازی مثبت، همگرایی ملی، روحیه جوانمردی، هم‌زیستی مسالمت‌آمیز، جامعه ورزش، متولیان ورزش و نمایندگان ورزش در قالب 5 مضمون جایگاه ورزشی-علمی، عملکرد دولت، تبادلات اجتماعی- فرهنگی، فعالیت‌های اخلاقی و بشردوستانه و حامیان و سفیران ورزش شناسایی و دسته‌بندی شدند. پیشنهاد می‌شود در جهت بهبود تصویرسازی ملی و ارتقا دیپلماسی ورزشی کشور به توسعه زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات برای فعالیت در امر گردشگری الکترونیک، به تصویر کشیدن ارزش‌ها و هنجارهای ملی، معرفی ورزشکاران نخبه، برندهای ورزشی و دستاوردهای ورزشی پرداخته شود.